و نوزادی در گهواره ی نوزادی دیگر می خوابد. در خانه ی او بزرگ می شود و از درخت حیاط خانه ی او میوه می خورد. در خلوت خود از او می ترسد و از تصاحب خانه ی او عذاب وجدان حتی به اندازه ی سر سوزنی ندارد. چرا که دستهای دیگری مرتکب این جنایت شده اند.