| تبليغات | X |
 |
 |
|
| آخرین قله ی عروج را می توان بحر عمیق عشق نامید |
|
به احترام بر زانوی ادب نشسته و
گوش به صدای تیک تیک می دهیم... (تمام آرزوهای خوب برای شما در سال جدیدتان) |
به کسی که در این سن به این حالت بیفتد چه میتوان گفت؟ |
|
(این متن ربطی به انتخابات فعلی نداشته و چند سالی ازین فاجعه میگذرد.کاملا واقعی...)
کاظمی کاظمی برای شورا لازمی برنامه های کربلائی رحیم کاظمی در صورت موفقیت شورا: حذف و نابودی کامل اداره اجرائیات حذف کامل کمیسیون ماده ۱۰۰ ساخت یک خیابان دو طبقه در وسط شهر ساخت دهها دستگاه دستشوئی در بین خیابانهای شهر جهت رفاه عموم آسفالت کامل خیابان رشیدی-جعفرآباد و بالعکس اهدا هزار توپ فوتبال به تمام افراد فوتبالی در محلات شهر نصب دکه های فروش بلیط مترو در سطح شهر برای اشتغال زائی جوانان عزل فوری شهردار سابق و برخورد با اطرافیان و فامیل و دار و دسته اش تاسیس شهر جدیدی برای کاهش ترافیک و هزاران برنامه دیگر که بعدا گفته میشود به من رای دهید تا دیار فرهاد را شیرین کنم |
|
بعضی وقت ها رنگ رخساره خبر می دهد از سر درون. سر درونی که هنوز به کلام نیامده. وقتی که آدم در مورد بدبختی هایش می گوید و میخندد این خنده خیلی معنادار است.
|
|
روان شناسا میگن هر شخصیتی یک کلید داره که اگر اون کلید رو پیدا کنی میتونی به داخل شخصیت فرد مورد نظر نفوذ کنی. با اخم...با مهربونی...با احترام...با تحقیر...با اعتماد و ....
شخصیت شما با کدوم کلید باز میشه؟میتونی بگردی و پیداش کنی چون خیلی به نفعته... و سخن آخر: یک دسته کلید است زیر بغل عشق... |
|
یادش بخیر استاد تنبور قبل از اینکه به سمت رحمت خدا حرکت کند(قبل از مرگش) می گفت:
هیچ اگر سایه پذیرد ما همان سایه ی هیچیم. |
|
باز آن باشد که باز آید بشاه بازِ کورست آنک شد گم کرده راه راه را گم کرد و در ویران فتاد باز در ویران بر جغدان فتاد ولوله افتاد در جغدان که ها! باز آمد تا بگیرد جای ما چون سگان کوی پر خشم و مهیب اندر افتادند در دلق غریب باز گوید من چه درخوردم بجغد؟ صد چنین ویران فدا کرده به جغد این خراب آباد در چشم شماست ورنه ما را ساعد شه باز جاست جغد گفتا باز حیلت می کند تا ز خان و مان شما را برکند کمترین جغد ار زند بر مغز او مر ورا یاری گری از شاه کو؟ گفت باز ار یک پر من بشکند بیخ جغدستان شهنشه بر کند آنک باشد با چنان شاهی حبیب هر کجا افتد چرا باشد غریب؟ هرک باشد شاه دردش را دوا گر چو نی نالد نباشد بی نوا |
|
ازین نو دلقکان و نو گندیده گان بدمان می آید. حجم عظیمی از این کره ی کوچک را اشغال کرده اند. کسانی که در گوشه ی دخمه ی خود روی سرگین ها نشسته و در کاخ هایی که وجود ندارند سیر میکنند.اینها از دماغ فیل افتاده اند. اینها اندماغند. گستاخی به حدی رسیده که این توهمات را به رخ نداشته ی ما نیز بکشند! کسانی که در حرف هایشان اندکی عمل نیست. چه قول هایی که داده شد و با باد به دل کویر برفت! عزیز من بوی گند شخصیت را با ادکلن های چند صد هزار تومانی نمی توان مرتفع کرد. با لباس های آنچنانی نمیتوان هیکل را زیبا کرد. بله تریپتون خوب میشه ولی...
خدایا شر این همه متشخص را که نمی توانی از سر ما کم کنی پس لطفا شر ما را از سر این مردمان کم کنید. مرسی. شب خوش |
|
تا که نفریبد شما را شکل من نقل من نوشید پیش از نقل من
ای بسا کس را که صورت راه زد قصد صورت کرد و بر الله زد آخر این جان با بدن پیوسته است هیچ این جان با بدن مانند هست؟ |
|
از پشت شیشه اون طرف رو با نگاه خمار صبحگاهی دید میزدم. عکس بزرگ دلقک به من نگاه میکرد یا من به او؟ یه عکس تبلیغاتی بود ولی ... من به دقت به اون خیره بودم. نمی دونم چرا... ناگهان پس زمینه ی شیشه سیاه شد و من تصویر خودم رو تو شیشه دیدم. مترو به حرکت افتاده بود.
قبل از من کسای زیادی سوار مترو شدن و بعد من هم همین طور خواهد بود.حتی در مترویی که من بودم آدمای زیادی بودن ولی همه حواسشون پی کار خودشون بود! |
|
صفحه نخست پست الکترونیک آرشیو |
| درباره وبلاگ |
تختی نمایی از فتوت
|
| پیوندها |
|
ضیافت پوکر صوفی جهادی |
|
RSS
|
