 |
 |
|
| آخرین قله ی عروج را می توان بحر عمیق عشق نامید |
|
۱-
دلت را خانه ما کن مصفا کردنش با من به ما درد خود افشا کن مداوا کردنش با من بیاور قطره ی اشکی که من هستم خریدارش بیاور قطره ی اخلاص دریا کردنش با من به ما گو حاجت خود را اجابت میکنم آنی طلب کن هر چه میخواهی مهیا کردنش با من بیا قبل از وقوع مرگ روشن کن حسابت را بیاور نیک و بد را جمع منها کردنش با من اگر گم کرده ای ای دل کلید استجابت را بیا یک لحظه با ما باش پیدا کردنش با من اگر عمری گنه کردی مشو نومید از رحمت تو توبه نامه را بنویس امضا کردنش با من ۲- تا کسی پاره نشود اهل بخیه نخواهد شد. پ.ن:این دو به هم مربوط نیستند...شاید هم باشند! |
|
دزدکی از مارگیری مار برد زابلهی آن را غنیمت میشمرد
وارهید آن مارگیر از زخم مار مار کشت آن دزد او را زارِزار مارگیرش دید پس بشناختش گفت از جان مار من پرداختش در دعا میخواستی جانم ازو کش بیابم مار بستانم ازو شکر حق را کان دعا مردود شد من زیان پنداشتم و آن سود شد بس دعاها کان زیانست و هلاک وز کرم می نشنود یزدان پاک |
|
صفحه نخست پست الکترونیک آرشیو |
| درباره وبلاگ |
تختی نمایی از فتوت
|
| پیوندها |
|
ضیافت پوکر صوفی جهادی |
|
RSS
|